​"Toaletę mam teraz przy sobie". Stomicy przełamują tabu

Aleksandra Cieślik

Aleksandra Cieślik

Fundacja STOMIAlifearchiwum prywatne

Po przebudzeniu sprawdzam, czy worek w ciągu nocy nie odkleił się. Nie mamy wpływu na to, kiedy treść do niego napływa. Czasem doświadczam nocnych awarii, ale czy to dramat? Nie. Kwestia uprania pościeli i wzięcia prysznica - opowiada Tomasz. - Bywały okresy, w których nie chciałam wychodzić z domu. Bałam się, że nie zdążę do toalety. Teraz mogę iść wszędzie, bo mam ją przy sobie - mówi Sylwia. Takich osób jak oni - stomików - jest w Polsce ok. 40 tys.

"Ja i stomia? Nigdy w życiu!"

Przerażenie, ale także ciekawość, jak stomia wygląda. Po operacji przyklejony jest worek, więc nie widziałam jej od razu. Po dwóch dniach, gdy pielęgniarka zmieniła go, obawiałam się, czy poradzę sobie w domu. Jednak szybko doszłam do wprawy. Na początku tę czynność wykonywałam na leżąco, powoli. Teraz robię to na stojąco. 5 minut i po sprawie.

Podczas seksu "worek czasem zaszeleści"

archiwum prywatnearchiwum prywatne
decoration

"5 razy miałam cięty cały brzuch"

"Niestety, musiałem chodzić w pieluchach"

Fundacja STOMAlifearchiwum prywatne
decoration
Czy to stawia mnie w gorszym świetle, jeśli chodzi o atrakcyjność? Nie. Jestem dość mocno wytatuowany, więc blizny nie przykuwają tak uwagi. W pełni korzystam z letnich wyjazdów. Chodzę swobodnie bez koszulki. Na przestrzeni 4 lat, jedynie 5-letni chłopiec zapytał: "co pan tu ma?". Nie był przerażony, bardziej zafascynowany.

Nocne "awarie"

Po kilku miesiącach od operacji epizody depresji były na porządku dziennym. Choroba zabrała mi 80 proc. spontaniczności, uczuciowości i ekstrawertycznego podejścia do życia. Pamiętam, jak to jest "czuć coś", ale czy coś czuję teraz? Radość? Nie sądzę. Czy potrafię powiedzieć, że kogoś kocham? Potrafię, ale czy naprawdę tak myślę? Próbowałem konsultacji psychologicznych i psychiatrycznych. Nie przyniosło to rezultatu, dopóki sam nie przepracowałem problemu. Treningi, codzienność podporządkowana siłowni - tą drogą chcę podążać.

Młodsi radzą sobie lepiej

Mity i dyskryminacja

Czasem - ze względu na niechęć do wymiany sprzętu stomijnego - szpitale odmawiają przyjęcia na oddział dziecka z tym schorzeniem. Do podobnych sytuacji wciąż dochodzi w pogotowiach opiekuńczych czy przedszkolach, ale też u seniorów, w domach spokojnej starości. O tym, że "stomii nie dotkną", mówią pracownicy miejsc, w których trzeba zmienić pampersa młodej czy starszej osobie. A to jest dość podobne.